Ετικέτες

,

Όμηρος αποθέωση

Ποιος ήταν ο Όμηρος;

Τι είναι τα Ομηρικά Έπη;

Ερωτήσεις που ζητούν απαντήσεις τα ανήσυχα βράδια σε μια  Ομηρική Σκηνή.

Δεν ξέρουμε ποιος ήταν πραγματικά ο Όμηρος και ποια η καταγωγή του, αφού ερίζουν γι΄ αυτή 7 πόλεις.  Δεν θα το μάθουμε ποτέ. Ίσως γιατί ο ίδιος δεν το θέλει, δεν το θέλησε και  έσβησε τα ίχνη του. Κάποιος έχει πει, πως έτσι παραμένεις ελεύθερος και δεν σε πιλατεύουν, δεν σε φυλακίζουν  οι άνθρωποι με τις  άλλογες σκέψεις τους και τις προβολές τους στον καθρέπτη της αυτοανάκλασης. Έχουμε όμως το έργο του,τα Ομηρικά Έπη που είναι αριστούργημα ευφυίας, έμπνευσης,  δύναμης, ευαισθησίας, μαγικής μαεστρίας, άρτιας δομής και μεγάλης  καλλιτεχνικής  αξίας. Και όπως  όλα τα μεγάλα έργα είναι διαχρονικά αθάνατα ΝΕΑ μαζί μετο Πνεύμα τους, δεν γεράζουν ποτέ, πάντα έχουν κάτι καινούργιο να σου πούνε, όσες φορές και να τα ξαναδιαβάσεις, να τα μελετήσεις και είναι φυσικά πάντα επίκαιρα. Στο ΑΙΩΝΙΟ ΤΩΡΑ.

Είναι επίκαιρα γιατί η ανθρώπινη φύση δύσκολα αλλάζει όπως τονίζει και ο Θουκυδίδης και η η ιστορία επαναλαμβάνεται σε διαφορετικές ίσως οκτάβες.

Όμως τι ειναι τα Ομηρικά Έπη;

Είναι ιστορία;

Σαφώς περιέχουν και ιστορικά στοιχεία αλλά,  ο Όμηρος δεν είναι   ο Ξενοφών. Ούτε ο Ηρόδοτος είναι. Είναι ποίηση, λογοτεχνία, φιλοσοφία, υπάρχουν πολλές  όμορφες μεταφορές,  θαυμάσιες παρομοιώσεις , ακριβείς γεωγραφικές πληροφορίες, αστρονομικέ, ιατρικές ς γνώσεις,  επιστημονικές, ακριβή περιγραφή χαρακτήρων,  εξαιρετική ψυχολογία των  δράσεων και αντιδράσεων τους , ένας ολόκληρος θησαυρός πολύπλευρων γνώσεων , πολυμήτις και ο ίδιος όπως είναι.

Ήταν τυφλός; Δεν νομίζω, γιατί έβλεπε πολύ καλά για τα περιγράφει άριστα όλα αυτά.Ίσως να έκλεινε τα μάτια του για να μη βλέπει αυτά που δεν του άρεσαν και ίσως να τα έκλεινε γιατί  ΕΒΛΕΠΕ με άλλα μάτια , αυτά της ψυχής.

Για μένα ήταν και είναι  ένας άνθρωπος της γνώσης . Υπάρχουν πολλά βιογραφικά στοιχεία στα Έπη του,  άλλωστε το κάθε έργο είναι μια μασκαρεμένη βιογραφία του δημιουργού. Το έργο του  ήταν η καταθέση του στον Αετό του Διός, ανακεφαλαιώνοντας τη ζωή του και τα ιστορικά  γεγονότα της εποχής του ως Οδυσσέας  και το πέρασμα  του στην Ελευθερία ως Ηρακλής.

Έβλεπε στο μέλλον;

Ποιο είναι  το τέλος του Ομήρου και του Οδυσσέα;

Για ένα άνθρωπο της γνώσης ειναι εύκολο να βλέπει στο μέλλον, άλλωστε αυτός που γνωρίζει  άριστα  το παρελθόν μπορεί να προβλέψει καλά και το μέλλον. Το τέλος ίσως να είναι κοντά στη μοίρα του Οδυσσέα. Ασαφής και αυτή. Μας αφήνει να τη φανταστούμε , όπως την Ελένη, που  δεν την περιγράφει ποτέ και να διαλέξουμε  εμείς οι αναγνώστες του , οι ακροατές της  ηχούς του, την δική μας εκδοχή. Να γράψουμε εμείς το τέλος που θέλουμε να έχει.

Τον  Οδυσσέα  Όμηρο τον φαντάζομαι μετά την  ΕΙΡΗΝΗ, ήρεμο  νηφάλιο , ευδιάθετο,αρμονικό, να αφήνει στον Τηλέμαχο την Ιθάκη , κληρονομιά και παρακαταθήκη, και μαζί με την γλυκειά  ενάρετη Πηνελόπη να επιστρέφει στους Φαίακες για πει κανένα  τραγουδάκι σαν ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ και να θυμίσει στους νέους Οδυσσάμενους ΟΔΥΣΣΕΙΣ την αλήθεια που έχουν ξεχάσει ως μεγάλος ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ που είναι της ΖΩΗΣ, ελεύθερος πάντα και Ποιητής. Άλλωστε η μεγάλη συμπάθεια του ήταν οι τραγουδιστές  αοιδοί και ο Φήμιος γλίτωσε το κεφάλι του από την προτίμηση του αυτή . Ως πραγματικός λάτρης της περιπέτειας και μεγάλος κοσμοπολίτης καθόλου αρχομανής , ποτέ δεν θα ήθελε   εξουσιαστικά να κυβερνήσει. Δεν  μπορείς να φυλακίσεις ένα Οδυσσέα με την μπανάνα του πιθήκου σε ένα βάζο ανοησίας εκτός ουσίας.

Ό Όμηρος  ήταν ο αγαπημένος των Μουσών που καλούσε με τη λύρα του. Ο  Μουσαγέτης που  συμφωνεί, τον καλεί και του χαρίζει το  δοξάρι και το ραβδί. Με την ΗΧΩ του,  ο  μεγάλος  μουσικός λυράρης   στη παγκόσμια του κόσμου  σκηνή, εκφωνεί με την φωνή της Ορασης του Πνεύματος, την δημιουργική    Πνοή, τον Ήχο μιας πραγματικότητος που καταρρέει μέσα στης Σκέψεως την ανατροπή…. άμα τη συλλήψει της.

Την χελώνα την έκανε λύρα ο Ερμής, ο κύριος του Λόγου και την χάρισε στον Απόλλωνα, τον κύριο του Τόξου, έτσι ο λόγος όταν δεν είναι ράβδος και σπαθί γίνεται μουσική.

Αστραία

30 Δεκεμβρίου 2014

Advertisements