Ετικέτες

 Ποιος ήταν  Σίσυφος;
Ο Σίσυφος είναι μια ιδιαίτερη μυθική  φυσιογνωμία των παλαιών μάγων και  Ελληνικών  Λόγιων Μύθων, συνδεδεμένη και με ιδιαίτερο είδος γνώσης που είχαν  κάποιοι εξ΄ αυτών, τις μεθόδους και τις πρακτικές τους και αναφέρεται σε ένα μύθο πολύ βαθύ. Με μεγάλη  σημασία  για τους κινδύνους, τις προσκλήσεις  και τις προκλήσεις  των ανθρώπων της γνώσης.
Με σπουδαίες γνώσεις, λαμπερά πνεύματα αλλά πολύ εγωιστές, υπήρξαν πολλοί εξ αυτών. Αυτός ο εγωισμός αποδείχθηκε ο χειρότερος εχθρός του εαυτού τους και αποδεικνύεται μέχρι σήμερα μαζί με το Λιοντάρι της Νεμέας και το περίσσευμα της ενέργειας να ρημάζει την Ελληνική Νομή και  Χώρα.
Μια ενέργεια που αντλούν από την Ελληνική γη και τους τόπους Δύναμης των  Ελλήνων μαζί με τη θαυμαστή κληρονομιά της γνώσης τους,  την χρησιμοποιούν με λάθος τρόπο, την εξορίζουν σαν τον Λάϊο για να την σκοτώσουν  και την αναζητούν τυφλωμένοι σαν Οιδίποδα για να την παντρευτούν ανόμως.
Αυτό μας διδάσκουν οι Ιστορίες Δύναμης των Ελλήνων.
Οι  «αυτόχθονες»   Έλληνες λοιπόν, ήταν αποικία των Ατλάντων, εκλεκτή  και σπουδαία. Απέκτησαν την ανεξαρτησία τους ύστερα από την εκλογή της Αθηνάς Σοφίας  ως πρώτη επιλογή στη σύγκρουση τους με τον Ποσειδώνα τον  πρώτο  εποικιστή, ανθρωποποιητή   της γης, από το νερό. Αναφορές βρίσκονται στον Πλάτωνα μαζί μετά χαμένα αρχεία αυτής της γνώσης. Η γοργόνα ακόμη κλαίει για το γεγονός αυτό.
Η Ατλαντίδα καταποντίστηκε εξ αιτίας της κατάχρησης της τεχνολογίας και δύναμης  των αυτοκρατόρων της και όσοι διασώθηκαν διασκορπίστηκαν σε όλα τα μέρη της αναδυόμενης ηπείρου γης μέσω των τεκτονικών  πλακών και ηπείρων και » ινδοευρωπαϊκών» φυλών. Άλλοι ήταν άνθρωποι της γνώσης , άλλοι έγιναν  ιερείς, εκμεταλλεύτηκαν αυτή την γνώση  και δημιούργησαν τα ιερατεία και τις θρησκείες και  άλλοι,  ήταν τα μεταλλαγμένα είδη ανθρώπων και φυλών από εργαστήρια γεννετικών πειραμάτων που έκαναν οι ΑΤΛΑΝΤΕΣ.  Κάποιοι κράτησαν στη ΜΝΗΜΗ  την ανάμνηση της γνώσης που χάθηκε και κάποιοι άλλοι αναζήτησαν την αθανασία με οποιοδήποτε κόστος.
Ένας από αυτούς ήταν ο Σίσυφος, έξυπνος, πονηρός  και υπερβολικά σοφός, αλλά καθόλου  σωστός.
Η τιμωρία του  είναι  ότι δεν μπορεί να μπει στο ρεύμα της  ζωής έχει αποκοπεί παντελώς και θα κυλάει την πέτρα διαρκώς.  Δεν υπάρχουν ομοιότητες με τον Προμηθέα, γιατί ο παμπόνηρος  Σίσυφος έδρασε ιδιοτελώς, δεν ήταν αλτρουιστής καθόλου, όπως ο προνοών ΝΟΥΣ.
Ο Δον Χουάν  μιλάει στο Καστανέντα  για  τους μάντεις που θαβόταν στη γη για να ζήσουν πολύ και για μία χαρακτηριστική στιγμή που  κάποιοι από αυτούς  πριν από 400 χρόνια περίπου   δημιουργεί  ένα καθεστώς εκβιασμού και συναλλαγής με αντίστοιχους φορείς της γνώσης.
Ήταν η αρχή του Ελευθεροτεκτονισμού και η τροφοδοτική ένεση του χριστιανισμού με τη μορφή της θεοσοφίας που  έπνεε το λοίσθια εξ αιτίας των επιλογών του ιδρυτή της με την εξουσία.
Για τον Ελευθεροτεκτονισμό, τη μασονία, τον Λαβύρινθο, τον Θησέα και τις  θεοσοφικές στοές  θα αναφερθώ στο προσεχές άρθρο προς μεγάλη τέρψη των συνωμοσιολόγων και να ξεκαθαρίζονται τα πράγματα μια και καλή σε ξεκάθαρα τοπία διαυγή.
Τον Άδη έχουν επισκεφθεί ελάχιστα πρόσωπα της Ελληνικής Μυθολογίας και δύο μόνο έχουν επιστρέψει ζωντανοί και σοφοί. Ο Οδυσσέας και ο Ηρακλής.
Είναι ο Σίσυφος ο πατέρας του Οδυσσέα;
Ο μόνος λόγος που θα ήθελε ο Σίσυφος να είναι ο πατέρας του Οδυσσέα και τα διαδίδει αυτά είναι γιατί θέλει  να κλέψει τον Όμηρο. Τόσο απλά.
Ο Όμηρος δεν το αναφέρει πουθενά αυτό. Είναι μια άλλη εκδοχή και όταν ο Οδυσσέας βλέπει τον Σίσυφο στον Άδη δεν υπάρχει το παραμικρό υπονοούμενο από τον ποιητή για την σχέση αυτή.
Ο Οδυσσέας τον βλέπει από μακριά  και αδιάφορα. Δεν υπάρχει  επικοινωνία  και διάλογος μεταξύ τους. Αντιθέτως η συνάντηση του  Λαέρτη με τον Οδυσσέα έχει όλη την δυναμική και την συναισθηματική φόρτιση πατέρα και γιου αληθινού.
Και όχι μόνο αυτό, είναι ολοφάνερη και η επιλογή του Ομήρου να είναι ελεύθερος  και να γίνει ΗΡΑΚΛΗΣ διαλέγοντας το μονοπάτι της  Αρετής.
Μετά  την ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ των αξιομνημόνευτων γεγονότων σταθμών  της ζωής  του στο ανθρώπινο  ΝΗΣΙ των Φαιάκων  και τον εξαγνισμό στο παλάτι ανεβαίνει στα υψηλά ανάκτορα του νου καταθέτοντας τη μη ΠΡΑΞΗ του στην ανθρωπότητα: Τα ΟΜΗΡΙΚΑ  ΕΠΗ.
Η γνώση είναι  μεγάλη περιπέτεια αλλά εκείνο που μετράει είναι η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του Πνεύματος και η αυτογνωσία του ανθρώπου.
Μια αυτογνωσία φτιαγμένη από την φλόγα των αστεριών και τον Άνθρωπο να τα κοιτάζει με θαυμασμό.
Γιατί δεν καμώθηκε πώς ήταν ποτέ τίποτα άλλο παρά μόνο μια σπίθα φωτός.
Ο σοφός  άνθρωπος είναι Φίλος  της Σοφίας απλώς  αυτό και είναι μόνο ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ και Πολεμιστής της Ελευθερίας και του φωτός.
Ούτε  ιερέας είναι, ούτε δυνάστης, ούτε θεοσοφιστής, ούτε κολλητός της εξουσίας με αντάλλαγμα τη ψυχή του, εκτός ουσίας. Και δεν είναι αρνητής του θανάτου. Κάποια μέρα θα κυλιστεί μαζί του στα μαρμαρένια αλώνια, αφού χορέψει τον τελευταίο του χορό  και θα καεί  στην φλόγα του για την Ελευθερία περνώντας στα μεγάλα  ποτάμια του Ηριδανού της  Μυθιστορίας και στον ορμητικό ρου της ιστορίας.

21 09 2016
Αστραία

Advertisements